سوتیهای یک ساعته سران قضا
وزارت دادگستری آبرویی برای ایران باقی نذاشت
گاهی خبرنگاران چیزهایی را می بینند که اگر مردم ببینند زار زار گریه می کنند. دیروز یعنی عصر ۶اردیبهشت ماه سال ۹۰ رئیس دستگاه قضای کره جنوبی برای دیدار و گفتگو آمده بود وزارت دادگستری تا با آقای سید مرتضی بختیاری به تفاهم نامه هایی دست یابند.
من هم همراه با خبرنگاران حوزه قضائی ایسنا- فارس و ایرنا هم بودیم.
اصلا بگذارید سوتیها را برایتان بازگو کنم:
سوتیهای دیدار رئیس دستگاه قضایی کره با وزیر دادگستری
اول از چای پشکل نشان بگویم. چایی دولتی تلخ با بویی بد در فنجان چینی سرو شد که هیچ یک از مهمانان غیر از ایرانیها لب نزدند.
دوم ظرف کیکهای طرف ایرانی بود که خالی شد ولی ظرف کیکهای طرف کره ای تنها چند عدد خورده شد که ادم بی اختیار به یاد فیلم کتاب قانون می افتد.
سوم گفتگوها بود... چشمتان روز بد نبیند وزیر دادگستری از شهدا شروع کرد و بعد هم امریکا و اسرائیل را محکوم کرد و از مظلومیت ایران دفاع کرد و کلی از این حرفهای منبری... در پاسخ طرف کره ای گفت: من کارشناس حقوق بشر نیستم ولی حرفهای شما را شنیدم.... بعدش هم وزیر هر چی پیشنهاد می داد رئیس دستگاه قضای کره می گفت ربطی به من نداره ولی منتقل می کنم.
چهارم زمان دادن هدایا بود. طرف ایرانی یک چیزی را لای کاغذ کادوی کاغذی از این ۲۰۰ تومانی ها با عجله پیچیدند و همانطور که چسب کارو باز شده بود دادند به میهمانان یعنی حتی به خبرنگار کره ای هم کادو دادند ولی کره ای ها یک بسته هدیه بسیار شیک در بسته بندی مرتب به وزیر دادند.
حالا از تعارفات عامیانه آقایان بگذریم که می گفتند حالا بودید شام خدمت باشیم و... من و سایر خبرنگاران از خجالت آب شدیم...
بابا مگه این کشور تشریفات نداره؟ مگه ما میهمان نوازیمون تو دنیا سر نیست؟ مگه نباید یکی بیاد به وزیر بگه اصلا این یارو کیه و چه مسئولیتی تو کره داره؟
بابا تا کی باید سوتی بدیم....
البته من این اعتراضات را در جلوی خبرنگاران به معاونان وزیر گفتم...
در دنیای خبرنگاری اتفاقات و اخباری