آیا تهران ایمن می شود؟!


گزارشگر: سيد هادي كسايي زاده

مسوولان اجرایی در حوزه شهری بر این نکته تاکید دارند که با رویکرد علمی و جهادی می توان تهران را برای شهروندان ایمن کرد و اولین کلان شهر کشور را به شبکه جهانی جامعه ایمن پیوند داد.
به گزارش خبرنگار اجتماعی حیات، این در حالی است که هنوز نتوانسته اند مشارکت تمامی نهادها و سازمانهای مرتبط با این طرح را جلب کنند و در آستانه برگزاری دومین همایش جامعه ایمن به این امید نشسته اند که تهران بزرگ تا سال 1390 ایمن می شود.
محمدهادی موذن جامی رییس شورای سیاستگذاری جامعه ایمن شهر تهران، محورهای تحقق شهر ایمن را بر پایه های توانمندسازی شهروندان، توانمندسازی محلات، ایمنی در معابر شهری و بین شهری، فناوری اطلاعات و رسانه های ارتباطی و مدیریت و برنامه ریزی ناهنجاریهای اجتماعی و یشگیری از رفتارهای  پرخطر می داند و معتقد است الگوی اولیه جامعه ایمن جهانی با نگاه پیشگیری از حوادث تدوین شده ولی اجرای این طرح در تهران ناهنجاریهای اجتماعی را در بر می گیرد چرا که شهرداری تهران تنها یک نهاد اجتماعی و فرهنگی است و جامعه ایمن قسمتی از اهداف مدیریت شهری است.
بر اساس صحبت ها و نقطه نظرات مسوولان و سیاستگذاران شهری، تا سال آینده تهران به 6 منطقه تقسیم شده تا با رعایت استاندارها و شاخص های جهانی این کلان شهر را به جامعه ای ایمن برای شهروندان تبدیل کنند. در حال حاضر تنها منطقه 22 تهران به عنوان یک منطقه پایلوت وارد این طرح شده است و مناطق 4، 5، 10، 20 و 21 هم تا مرداد ماه سال آینده وارد شبکه جهانی شهر ایمن می شوند.
شهرام رفیع فر، عضو شورای سیاستگذاری شهر ایمن شهرداری تهران، مهمترین عادت ایرانی ها را علاج واقعه بعد از وقوع می داند و این متحمل هزینه های هنگفتی برای دولت می شود در حالی که با توجه به وضعیت فرسوده شهر تهران و تراکم بالای جمعیت باید شرایط زندگی برای شهروندان تهرانی ایمن شود.
مسوولان و برنامه ریزان شهری بر این باورند که حوادث قابلیت پیشگیری داشته و طرح جامعه ایمن می تواند آنها را به اهداف پیش بینی شده سوق دهد. محمدرضا حاجی بیگی، مدیرعامل سازمان اتش نشانی و خدمات ایمنی اعتقاد دارد که مشارکت بین بخشی نهادها تحت عنوان اقدامات پیشگیرانه و همسو می تواند استرس را از جامعه خارج و احساس امنیت را وارد جامعه نماید.
رییس سازمان اتش نشانی تهران که از بروز حوادث مختلف در سطح پایتخت سخت نگران است معتقد است با بروز حوادث ناگوار در تهران بسیاری از شهروندان تمام دارایی خود ار از دست می دهند و این مساله علاوه بر سلامتی شهروندان، امنیت روانی آنان را تهدید می کند.
هر چند امار و ارقام دقیقی از میزان و دامنه این آسیب ها وجود ندارد و مدیران و برنامه ریزان اجتماعی به ارائه اطلاعات کلی اکتفا می کنند اما بررسی کم و کیف حوادث و وقایع در سازمان اتش نشانی نشان می دهد که میزان که میزان و دامنه حوادث رو به افزایش بوده و صورت پیچیده تری به خود می گیرد.
بر اساس صحبتهای مدیران اجرایی پایتخت زنان و کودکان و قشر محروم جامعه بیشترین بار حوادث عمدی و غیرعمدی را متحمل می شوند و بسیاری از این خانواده ها قبل از این حوادث زیر خط فقر قرار دارند.
ولی در اینجا یک سوال مطرح می شود و آن این است که با توجه به تنش های موجود میان دستگاه های دولتی با شهرداری تهران این تعامل به وجود می آید تا به فکر جان انسانها باشند؟
به عنوان نمونه بازار تهران یکی از فرسوده ترین و نا امن ترین نقاط پایتخت است که در صورت بروز یک زلزله حتی 3 یا 4 ریشتری و یا آتش سوری به سرعت ویران و تلفات جبران ناپذیری انسانی را در بر خواهد داشت البته غیر از لطمه زدن به اقتصاد کشور چرا که این بازار یکی از ستونهای تامین کالاهای مورد نیاز کشور را تشکیل می دهد که متاسفانه با وجود تلاشهای شهرداری برای انتقال این بازار فرسوده به خارج شهر نا هماهنگی نهادها و سنگ اندازی برخی از دستگاه ها هنوز شهرداری را برای این مهم موفق نکرده است.
و این همان تقابل و تعامل بین دستگاه هاست که تمامی مسوولان شهری بر آن توافق دارند. آیا دولت با شهرداری همکاری می کند؟ ایا تهران ایمن می شود؟
پایان پیام